بازی کارتی هارتس: قوانین و استراتژی

هارتس یک بازی کارتی دست‌گیری کلاسیک است که معمولاً چهار نفر، هر کدام برای خودش، با یک دست ورق ۵۲تایی معمولی بازی می‌کنند. برخلاف بیشتر بازی‌های دست‌گیری، هدف نگرفتن کارت‌های خاصی است. هر دلی که بگیرید یک امتیاز منفی حساب می‌شود و بی‌بی پیک سیزده امتیاز. بازی در چند دست انجام می‌شود و وقتی بازیکنی از مجموع توافق‌شده، اغلب 100 امتیاز، رد شود، بازیکنی که کمترین امتیاز را دارد برنده است. یک استثنای پرهیجان هم هست به نام «زدن ماه»: اگر یک بازیکن همهٔ دل‌ها و بی‌بی پیک را بگیرد، خودش امتیازی نمی‌گیرد و به جایش همهٔ بازیکنان دیگر امتیاز منفی می‌گیرند. نسخه‌هایی برای سه تا شش بازیکن هم وجود دارد.

آموزش بازی هارتس (دل)

همهٔ 52 کارت را پخش کنید تا هر یک از چهار بازیکن سیزده کارت داشته باشد. پیش از بازی، هر بازیکن سه کارت به بازیکن دیگری رد می‌کند؛ الگوی رایج این است: در دست اول به چپ، در دست دوم به راست، در دست سوم به روبه‌رو و در دست چهارم بدون رد کردن. کسی که دوی گشنیز دارد آن را برای نخستین دست بازی می‌کند. هر بازیکن اگر بتواند باید از خال بازی‌شده پیروی کند؛ اگر نتواند، می‌تواند هر کارتی بازی کند، هرچند طبق قوانین رایج کارت‌های منفی در دست اول مجاز نیستند. بالاترین کارت از خال بازی‌شده دست را می‌برد و برندهٔ آن دست بعدی را شروع می‌کند. تا وقتی در دست‌های قبلی دلی بازی نشده باشد نمی‌توان با دل شروع کرد که به آن «شکستن دل» می‌گویند. در پایان هر دست، برای هر دل یک امتیاز و برای بی‌بی پیک سیزده امتیاز بشمارید. امتیاز کمتر برنده است.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• اگر پیک‌های کوچک کافی برای محافظت از پیک‌های بزرگ ندارید، پیک‌های بزرگ را رد کنید.
• سعی کنید زود یک خال را خالی کنید تا بعداً بتوانید کارت‌های خطرناک را دور بیندازید.
• حواستان باشد کدام دل‌ها و پیک‌ها بازی شده‌اند.
• اگر بازیکن دیگری همهٔ کارت‌های منفی را می‌گیرد، خودتان یک دل بگیرید تا جلوی زدن ماه را بگیرید.