آموزش بازی حکم: قوانین کامل بازی پاسور

حکم محبوب‌ترین بازی ورق در ایران است که در دورهمی‌های خانوادگی، خوابگاه‌های دانشجویی و میان دوستان قدیمی بازی می‌شود. نامش به خال برتری اشاره دارد که بازیکن اصلی، یعنی حاکم، انتخاب می‌کند. شکل کلاسیک آن برای چهار بازیکن در دو تیم ثابت است که روبه‌روی هم می‌نشینند و با یک دست ورق پنجاه‌ودوتایی معمولی بازی می‌کنند. بازیکنان سعی می‌کنند دست ببرند و نخستین تیمی که هفت دست ببرد آن دور را برنده می‌شود. شروع حکم آسان است اما پر از تاکتیک است: یارها باید بدون حرف زدن بازی همدیگر را بخوانند، به خاطر بسپارند کدام کارت‌ها رفته‌اند و تصمیم بگیرند کی حکم خرج کنند. نسخه‌های دونفره و سه‌نفره هم برای جمع‌های کوچک‌تر وجود دارد.

آموزش بازی حکم

ارزش کارت‌ها از آس (بالاترین) تا دو است. حاکم انتخاب می‌شود، اغلب با پخش کردن کارت تا وقتی که به کسی آس برسد. پخش‌کننده به هر بازیکن پنج کارت می‌دهد؛ حاکم به این پنج کارت نگاه می‌کند و خال حکم را اعلام می‌کند. بعد بقیهٔ کارت‌ها پخش می‌شود تا هر کس سیزده کارت داشته باشد. حاکم دست اول را شروع می‌کند. هر بازیکن به نوبت اگر بتواند باید از خال بازی‌شده پیروی کند. بازیکنی که از آن خال کارتی ندارد می‌تواند حکم بزند یا هر کارت دیگری را دور بیندازد. بالاترین حکم دست را می‌برد؛ اگر حکمی بازی نشده باشد، بالاترین کارت خال بازی‌شده می‌برد. برندهٔ هر دست، دست بعدی را شروع می‌کند. نخستین تیمی که هفت دست بگیرد آن دور را می‌برد. بردن هفت دست در حالی که تیم مقابل هیچ دستی نگرفته «کُت» نام دارد و معمولاً امتیاز بیشتری دارد. مسابقه‌ها معمولاً تا هفت دور ادامه دارند و نقش حاکم طبق قوانین توافق‌شده جابه‌جا می‌شود.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• حکم‌هایی را که بازی می‌شوند بشمارید؛ دانستن تعداد حکم‌های باقی‌مانده پایان هر دور را تعیین می‌کند.
• خال‌های قوی‌تان را زود بازی کنید تا یارتان بفهمد قدرتتان کجاست.
• روی دستی که یارتان در حال بردنش است حکم نزنید.
• به‌عنوان حاکم، خالی را حکم کنید که بیشترین کارت را از آن دارید، نه فقط بالاترین کارت‌ها را.