بازی پونگ: پینگ‌پنگ ویدیویی کلاسیک

پونگ یکی از مهم‌ترین بازی‌های ویدیویی اولیه است. آلن آلکورن، مهندس آتاری، آن را ساخت و در سال 1972 به‌صورت دستگاه آرکید منتشر شد؛ نسخه‌ای الکترونیکی و ساده از پینگ‌پنگ بود. نخستین موفقیت تجاری بزرگ بازی‌های ویدیویی شد و به آغاز صنعت آرکید کمک کرد. بعدها نسخه‌های خانگی آن را به تلویزیون‌های اتاق نشیمن آوردند. صفحه دو راکت، یک توپ و امتیاز را نشان می‌دهد که همه از شکل‌های سفید روی زمینهٔ سیاه ساخته شده‌اند. نه داستانی دارد و نه شخصیتی، فقط رقابت میان دو بازیکن. امروز پونگ بیشتر به‌عنوان تکه‌ای از تاریخ بازی می‌شود، اما ایدهٔ پایه‌اش، یعنی رد کردن توپ از کنار حریف، هنوز در بسیاری از بازی‌های امروزی دیده می‌شود.

آموزش بازی Pong (پونگ)

هر بازیکن یک راکت عمودی در یک سمت صفحه را کنترل می‌کند و با یک پیچ آن را بالا و پایین می‌برد. توپی از عرض صفحه عبور می‌کند و به لبه‌های بالا و پایین برخورد می‌کند و برمی‌گردد. باید راکتتان را طوری حرکت دهید که توپ به آن بخورد و به سمت دیگر برگردد. اگر توپ از کنار راکتتان رد شود، حریف امتیاز می‌گیرد. جایی که توپ به راکت می‌خورد زاویهٔ برگشت را تغییر می‌دهد: ضربه نزدیک لبهٔ راکت توپ را با زاویهٔ تندتری می‌فرستد که رسیدن به آن سخت‌تر است. توپ در رفت‌وبرگشت‌های طولانی سریع‌تر هم می‌شود، پس بازی‌ها پرتنش می‌شوند. مسابقه وقتی تمام می‌شود که یک بازیکن به یازده امتیاز برسد. قوانین آن‌قدر کوتاه‌اند که در چند ثانیه خوانده شوند و همین بخشی از جذابیت اولیه‌اش در بارها و سالن‌های شلوغ بود.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• با لبهٔ راکت به توپ بزنید تا با زاویهٔ تند برود.
• بعد از هر ضربه راکت را به وسط برگردانید تا به هر دو گوشه برسید.
• به جایی نگاه کنید که توپ به دیواره برخورد خواهد کرد، نه جایی که الان هست.
• زاویه‌ها را مدام عوض کنید؛ برگشت قابل‌پیش‌بینی برای حریف آسان است.