آموزش بازی دومینو: قوانین پایه و امتیازدهی

دومینو خانواده‌ای از بازی‌هاست که با مهره‌های مستطیلی بازی می‌شوند؛ هر مهره به دو نیمه تقسیم شده و روی هر نیمه نقطه‌هایی هست. بازی‌های مهره‌ای از این نوع قرن‌ها پیش در چین شناخته‌شده بودند و شکل اروپایی آن در قرن هجدهم در ایتالیا و فرانسه پیدا شد و بعد به سراسر جهان رسید. رایج‌ترین مجموعه، به نام جفت‌شش، بیست‌وهشت مهره دارد که هر جفت عدد از صفر تا شش را پوشش می‌دهند. با یک مجموعه می‌شود بازی‌های مختلف زیادی کرد، اما بیشترشان بر یک ایده استوارند: بازیکنان به نوبت مهره‌ای را به یکی از سرهای باز ردیف روی میز جور می‌کنند. دومینو به‌خصوص در آمریکای لاتین، کارائیب، اسپانیا و بخش‌هایی از خاورمیانه محبوب است، جایی که بازی‌ها در کافه‌ها و خانه‌ها می‌توانند پرسروصدا و پرشور باشند.

آموزش بازی دومینو

در بازی پایهٔ «بسته» برای دو تا چهار بازیکن، همهٔ مهره‌ها پشت‌ورو گذاشته و به هم زده می‌شوند. با دو بازیکن هر کدام هفت مهره برمی‌دارند؛ با سه یا چهار بازیکن معمولاً هر کدام پنج مهره. بازیکنی که بالاترین جفت، مثل جفت‌شش، را دارد آن را برای شروع وسط می‌گذارد. بعد بازیکنان به ترتیب نوبت بازی می‌کنند. در نوبت خود مهره‌ای بگذارید که یکی از نیمه‌هایش با عدد یکی از سرهای باز ردیف جور باشد. جفت‌ها معمولاً عرضی گذاشته می‌شوند. اگر نتوانید بازی کنید، پاس می‌دهید؛ در نسخهٔ «کشیدنی» باید از مهره‌های باقی‌مانده بردارید تا بتوانید بازی کنید یا مهره‌ها تمام شود. هر دور وقتی تمام می‌شود که یک بازیکن آخرین مهره‌اش را بگذارد، یا وقتی هیچ‌کس نتواند بازی کند که «بازی بسته» نام دارد. برنده مجموع نقطه‌های مانده در دست بازیکنان دیگر را امتیاز می‌گیرد. بازی در چند دور ادامه پیدا می‌کند تا کسی به امتیاز توافق‌شده، مثلاً صد امتیاز، برسد.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• مهره‌های سنگین، یعنی پرنقطه، را زود بازی کنید تا علیه شما حساب نشوند.
• عددهای متنوعی در دستتان نگه دارید تا بتوانید سرهای بیشتری را جور کنید.
• حواستان باشد حریفان کدام عددها را نمی‌توانند بازی کنند؛ احتمالاً ندارندشان.
• سعی کنید یک سر را با عددی ببندید که می‌دانید حریفان ندارند.