آموزش بازی منچ: قوانین کامل

منچ نامی است که در ایران برای خانوادهٔ بازی‌های مسابقه‌ای صلیبی‌شکل به کار می‌رود که در جاهای دیگر با نام‌های لودو، پارچیزی یا «Mensch ärgere dich nicht» شناخته می‌شوند. این بازی‌ها از بازی کهن هندی پچیسی آمده‌اند. در خانه‌های ایرانی، صفحهٔ چاپی منچ منظره‌ای آشناست و گاهی پشت صفحهٔ بازی دیگری چاپ شده است. دو تا چهار بازیکن هر کدام چهار مهره به یک رنگ دارند و با یک تاس آن‌ها را از لانهٔ شروعشان تا مرکز دور صفحه به مسابقه می‌برند. چون مهره‌ها ممکن است زده شوند و به شروع برگردند، منچ پر از چرخش‌های ناگهانی بخت، هورا کشیدن و اعتراض است. بسیاری از ایرانی‌ها شمردن و باختن با متانت را سر صفحهٔ منچ و کنار پدربزرگ و مادربزرگشان یاد گرفته‌اند.

آموزش بازی منچ (لودو)

هر بازیکن یک رنگ انتخاب می‌کند و چهار مهره را در لانهٔ آن رنگ می‌گذارد. بازیکنان به نوبت یک تاس می‌اندازند. برای بیرون آوردن مهره از لانه به خانهٔ شروع، معمولاً باید شش بیاورید و شش یک نوبت تاس اضافه هم می‌دهد. مهره‌ها به اندازهٔ عدد آمده در جهت عقربه‌های ساعت دور مسیر بیرونی حرکت می‌کنند. اگر مهره‌ای حرکتش را روی خانه‌ای تمام کند که مهرهٔ حریف در آن است، مهرهٔ حریف زده می‌شود و به لانه‌اش برمی‌گردد. پس از یک دور کامل، هر مهره وارد ستون خانگی رنگ خودش می‌شود که هیچ بازیکن دیگری حق ورود به آن را ندارد و باید به مرکز برسد. قانون‌های خانگی اغلب می‌گویند تاس آخر باید دقیق باشد. نخستین بازیکنی که هر چهار مهره را به خانه برساند برنده است، اما بقیه معمولاً برای تعیین نفر دوم و سوم ادامه می‌دهند.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• سعی کنید دست‌کم دو مهره در بازی داشته باشید تا هر تاسی حرکت مفیدی داشته باشد.
• درست جلوی مهرهٔ حریف نایستید؛ با یک تاس کوچک می‌تواند شما را بزند.
• وقتی مهره‌های دیگرتان امن‌اند، از شش برای بیرون آوردن مهرهٔ تازه استفاده کنید.
• پیش از شروع بر سر قانون‌های خانگی مثل خانه‌های امن و تاس دقیق برای پایان توافق کنید.