بازی مار و پله: قوانین، تاریخچه و نکته‌هایی برای کودکان

مار و پله یک بازی رومیزی مسابقه‌ای برای کودکان است که ریشه در هند باستان دارد؛ جایی که نسخه‌ای به نام موکشا پاتام برای آموزش مفهوم کارهای خوب و بد به کار می‌رفت. پله‌ها بازیکن را به پاداش کارهای نیک بالا می‌بردند و مارها به سزای کارهای بد پایین می‌آوردند. بازی در قرن نوزدهم به بریتانیا رسید و بعد به همه‌جا راه یافت؛ در ایران «مار و پله» نامیده می‌شود. صفحهٔ امروزی معمولاً صد خانهٔ شماره‌دار در مسیری زیگزاگ دارد. بازیکنان تاس می‌اندازند و در صفحه بالا می‌روند، از پله‌ها صعود می‌کنند و با مارها سر می‌خورند. کاملاً شانسی است و همین آن را برای هر سنی منصفانه می‌کند و اغلب یکی از نخستین بازی‌های رومیزی بچه‌هاست.

آموزش بازی مار و پله

همهٔ بازیکنان مهره‌هایشان را پیش از خانهٔ یک می‌گذارند. بازیکنان به نوبت یک تاس می‌اندازند و مهره‌شان را به اندازهٔ عدد آمده جلو می‌برند و مسیر شماره‌دار را در یک ردیف از چپ به راست و در ردیف بعدی از راست به چپ دنبال می‌کنند. اگر حرکت مهره پای یک پله تمام شود، تا خانهٔ بالای پله صعود می‌کند. اگر حرکتش روی سر یک مار تمام شود، تا خانهٔ دم مار سر می‌خورد. فقط خانهٔ پایان حرکت حساب می‌شود؛ رد شدن از روی مار یا پله اثری ندارد. بسیاری از خانواده‌ها طوری بازی می‌کنند که آوردن شش یک نوبت تاس اضافه می‌دهد. برای بردن، بازیکن باید به خانهٔ صد برسد. طبق قانون رایج، برای نشستن روی خانهٔ صد عدد دقیق لازم است؛ اگر تاس بیشتر بیاید، سر جایتان می‌مانید یا خانه‌های اضافه را به عقب می‌شمارید.

نکته‌هایی برای تازه‌کارها

• بگذارید بچه‌ها هنگام حرکت خانه‌ها را بلند بشمارند تا عددها را تمرین کنند.
• پیش از بازی توافق کنید آیا برای تمام کردن عدد دقیق لازم است یا نه.
• برای بازیکنان خیلی کوچک از صفحهٔ کوچک‌تر استفاده کنید یا چند مار بلند را حذف کنید.
• با پرسیدن یک سؤال ساده روی هر پله، آن را به بازی آموزشی تبدیل کنید.